Het probleem van een grootste denker(I consider myself as one ) is dat hij/zij niet weet om klein te denken. Ik weet wat ik wil en hoe ik het wil en wat mij betreft SKY IS THE LIMIT. Of nee, THERE IS NO LIMIT! Maar wat als het lijkt alsof er niets gebeurd. Wat als je in vuur en vlam staat voor al je ideeën en de ander die je wilt overtuigen voelt je niet. Hoe frustrerend! That’s like a smack in the face! Wat als jij je daardoor laat meeslepen en als gevolg de vlam in jou steeds kleiner wordt?! !!Hoe beangstigend! Maar als je iets wilt zal je wel moeten. Het is niet alleen DURF TE VRAGEN, het is vooral DURF TE DELEN en be prepared for what is coming.
De kunst is om overeind te blijven staan. Het leek heel even alsof er niets gebeurde. Alsof we ( het WWW team en ik) even stilstonden. Stilstand is eng, maakt onzeker en daagt je uit in de overtuigingen die je hebt . Tijd is er niet, dus bouw ik op geloof en vertrouwen.
Maar soms heb je iemand nodig, uiteraard iemand met de beste intenties, die met je meedenkt. Die je vertelt dat er niets mis is met groots dromen, maar die er ook bij verteld dat Rome niet in een dag gebouwd is. I knew that…..maar toch… Fieuw, ik kan weer ademen en kan door de bomen het bos weer zien.
Soms moet je al die grootsheid parkeren/loslaten en even weer resetten. Ruimte maken voor iets nieuws of iets anders. Het is niet makkelijk, maar doe het goed of doe het niet. Tenslotte, if you are on fire, you can be brighter than the sun! Dus moet je ook bereid zijn om wat stappen terug doen…
XOXO,
Rosalind
Geen opmerkingen:
Een reactie posten